سابقه و هدف: تونسیلکوتومی هنوز یکی از شایعترین اعمال جراحی کودکان است و هدف از این جراحی برداشتن لوزه ها با حداقل خونریزی، حداقل تروما به بافت های اطراف و حداقل عوارض می باشد.این مطالعه به منظور بررسی میزان شیوع عمل جراحی لوزه و همچنین تاثیر مهارت، تجربه و دقت جراح و پزشک بیهوشی در کاهش عوارض بصورت گذشته نگر و در یک دوره ده ساله انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه به روش مشاهده ای گذشته نگر بر روی 4042 بیمار که در 10 سال تحت عمل جراحی برداشتن لوزه قرار گرفتند، انجام شد. از این تعداد 2708 مورد در یک مرکز و 1324 مورد در مرکز دیگر توسط پزشک متخصص گوش، حلق و بینی تحت عمل جراحی قرار گرفتند. بیماران هر دو گروه از نظر عوارض بررسی شدند. یافته ها: در مجموع 113 بیمار (79/2 درصد) دچار عارضه شدند. شایع ترین گروه سنی که دچار عارضه شدند در بین سنین 5 الی 9 سالگی بود. شایع ترین عارضه خونریزی بود که در 59 نفر از بیماران (46/1%) گزارش گردید. دیگر عوارض به ترتیب شیوع عبارت بودند از: لخته یا هماتوم فوسای لوزه، ادم زبان و کام نرم، انسداد راه هوایی، گرفتگی صدا، استفراغ های مکرر، عفونت فضای پارافارنژیال، عوارض دندانی، شکستن سوزن در فوسای لوزه و مرگ.نتیجه گیری و پیشنهادات: با توجه به میزان شیوع عمل جراحی برداشتن لوزه در کشور ما و همچنین میزان بالای عارضه خونریزی و خطرات ناشی ار آن که حتی سبب مرگ می شود و نقش مهارت و دقت جراح و پزشک بیهوشی در حین عمل و مراقبت پس از عمل در ریکاوری و بخش، توصیه می شود که ضمن رعایت مراقبت های جنبی، پزشک جراح پس از کسب مهارت های لازم همراه با یک پزشک بیهوشی ماهر اقدام به عمل جراحی نماید.

در ایزوتروپی مادرزادی، این که چه زمان باید کودک را تحت عمل جراحی قرار داد، مورد سوال است. در سال 1939، Chavasse فرضیه خود را این چنین ارایه داد که درجه احتمال دید دوچشمی ناشی از استرابیسم، به طور مستقیم با سن شروع انحراف و مدت زمان انحراف ارتباط دارد. ایشان نتیجه گیری کرد که هرچه زود تر چشم ها به حالت مستقیم  طبیعی برگردند، نتیجه کار بهتر خواهد بود ...

مقدمه: عمل جراحی فیکو از شایع ترین و مدرن ترین اعمال جراحی انجام شده برای درمان کاتاراکت است. فیلم ویدیویی می تواند برای انتقال مطالب جهت آموزش بیماران در مدت زمان کوتاه در جراحی های مختلف استفاده شود. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر فیلم آموزشی بر اضطراب قبل از عمل جراحی بیماران کاندید عمل جراحی چشم با روش فیکو می باشد. مواد و روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی بود که در آن 160 نفر از بیماران کاندید عمل جراحی کاتاراکت با روش فیکو به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل با اخذ رضایت نامه کتبی شرکت کردند. مداخله فیلم کوتاه مدت آموزشی (10 دقیقه ای) در مورد ماهیت بیماری کاتاراکت، نحوه عمل جراحی فیکو و مراقبت های قبل و بعد از عمل جراحی بود. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه استاندارد اشپیل برگر استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون های آماری t مستقل و t ذوجی استفاده گردید. سطح معنی دار 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران در دو گروه مداخله و کنترل به ترتیب 68/7± 63/58 و 15/9± 32/62 بود. میانگین اضطراب آشکار و پنهان قبل از مداخله در گروه آزمایش به ترتیب 86/4± 92/48، 27/6± 97/50 و در گروه کنترل به ترتیب 35/8± 88/48، 80/7± 31/46 و بعد از مداخله در گروه آزمایش به ترتیب 04/7± 95/37، 79/6± 20/44 و در گروه کنترل به ترتیب 46/7± 72/48، 23/8± 10/44 بود. تفاوت آماری معناداری در نمره اضطراب آشکار و پنهان قبل و بعد از مداخله در گروه مداخله وجود داشت (000/0=P). مقایسه میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان نشان داد که تفاوت آماری معناداری در نمره اضطراب آشکار و پنهان بعد از مداخله در دو گروه مداخله و کنترل وجود داشت (000/0=P). نتیجه گیری: به نظر می رسد فیلم کوتاه مدت آموزشی منجر به کاهش اضطراب پنهان و آشکار در بیماران کاندید عمل جراحی کاتاراکت به روش فیکو می شود. آموزش پرسنل پرستاری بمنظور آموزش بیماران از طریق فیلم آموزشی و فراهم ساختن امکانات بمنظور ایجاد تعامل پرستاران با بیماران و آموزش به آن ها ضروری می باشد.

مقدمه: بیمارانی که کاندید اعمال جراحی هستند، اضطراب زیادی را در دوره زمانی قبل از عمل جراحی تجربه می کنند. تاکنون مطالعات بسیاری درزمینه کاهش اضطراب قبل ازعمل جراحی انجام شده است وروش های مختلفی اعم ازدارویی و غیر دارویی تحت ارزیابی قرار گرفته است.یکی از این روش ها آشنا سازی بیمار با محیط اتاق عمل و کارکنان در روز قبل از عمل جراحی می باشد. در این مطالعه میزان تاثیر این روش مورد ارزیابی قرار گرفت.روش کار: در این مطالعه تمام افراد کاندید عمل توبکتومی در شهرستان تربت جام 52 نفر در یک دوره زمانی 18ماهه در سال های (79-1378) به صورت تصادفی به دو گروه 26 نفره تقسیم شدند.گروه آزمون، روز قبل از عمل جراحی با اتاق عمل و کارکنان و تجهیزات آن آشنا شدند، سپس هر دو گروه نیم ساعت قبل از ورود به اتاق عمل توسط یک روان شناس تحت آزمون اضطراب هامیلتون و آزمون خود سنجی اضطراب زونگ قرار گرفتند.نتایج: میانگین نمره اضطراب هامیلتون در گروه شاهد (22.85) و در گروه آزمون (17.77) به انحراف معیار (9.88) بود، که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری نداشت.میانگین نمرات آزمون زونگ در گروه شاهد (45.69) انحراف معیار (10.44) و در گروه آزمون (40.54)، با انحراف معیار (9.79) بود که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری نداشت. میزان همبستگی دو آزمون هاملیتون و زونگ (0.83) می باشد.بحث: با توجه به عدم تفاوت بارز در میزان اضطراب بیماران در دو گروه، پیشنهاد بازدید از اتاق عمل و آشنایی با کارکنان به منظور کاهش اضطراب در جمعیت مورد تحقیق مناسب به نظر نمی رسد.

با توجه به پیشرفت دانش پزشکی و افزایش امید به زندگی، تعداد اعمال جراحی پیچیده در افراد دارای بیماری زمینه ای افزایش چشمگیری داشته است. به نظر می رسد تدوین راهنمای عملی برای بهبود کیفیت اعمال جراحی باعث کاستن از عوارض جراحی و تسریع در برگشت بیمار به جامعه می شود که این برنامه با نام [Enhanced Recovery After Surgery (ERAS)] در سال 2001 توسط گروهی از جراحان آکادمیک در لندن ارائه شده است. تسریع بهبودی بیماران بعد از عمل جراحی یا ERAS اغلب برای توصیف رویکردی چند منظوره و چند رشته ای برای مراقبت از بیمارانی است که تحت عمل جراحی قرار می گیرند. شواهد نشان می دهد در صورت اجرای موفق دستورالعمل های ERAS، نه تنها کیفیت درمان و جراحی بهبود پیدا می کند بلکه موجب کاهش طول مدت اقامت بیمار و به دنبال آن کاهش هزینه ها می گردد. لذا بر آن شدیم تا طی مطالعه مروری به معرفی این راهنما در قالب سوابق، فلسفه وجودی، تیم، نحوه پیاده سازی و دستاوردهای اجرای ERAS بپردازیم.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

1زمینه و هدف: جلوگیری از لغو اعمال جراحی در مدیریت اتاق عمل یک چالش بزرگ است که در این مطالعه تاثیر ثبت کردن علل آن بر میزان بروز لغو عمل ها را در بیماران کاندید عمل جراحی بررسی کردیم. روش بررسی: تعداد 545 عمل کنسل شده در حوزه های مختلف در 1395-1394 به تفکیک علل کنسلی در فرم های مربوطه ثبت گردید و اطلاعات موردآنالیز قرار گرفت. یافته ها: درصد کنسلی در اکثر گروه ها درطول مطالعه کاهش داشت. گروه جراحی فک و صورت بیشترین میزان کاهش کنسلی و گروه قلب و عروق کمترین میزان کاهش کنسلی را داشت. همچنین درصد کنسلی در حوزه جراحی اعصاب در طی زمان مطالعه افزایش یافته بود. نتیجه گیری: ثبت کردن دلایل و کاهش میزان بروز آنها در طول مطالعه و ارایه بازخورد مناسب و گفت وگو در این مورد بر میزان بروز لغو عمل ها و کاهش دلایل مذکور تاثیر داشته است.

انفارکتوس میوکارد، دومین بیماری شایع در بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است که بیماران را وادار به جستجوی درمان می کند. از بین درمانهای جراحی پیشنهادی (در کشور ایران) پیوند عروق کرونر شایع بوده و بالغ بر 50 تا 60 درصد کل اعمال جراحی را در سال به خود اختصاص می دهد. لزوم انجام این عمل برای بیمار از یک طرف و اجبار جهت پذیرش آن از طرف دیگر سبب اضطراب در وی می شود و گاهی منجر به مشکلات ناخواسته و عدیده در درمان جدی این بیماران می گردد.این تحقیق یک مطالعه نیمه تجربی است که در سال 81-1380 به منظور بررسی تاثیر آموزش قبل از عمل بر میزان اضطراب قبل و بعد از جراحی در بیماران تحت عمل جراحی قلب باز صورت گرفت. در این مطالعه بیماران با استفاده از روش تصادفی به دو گروه 50 نفری مورد و شاهد تقسیم بندی شدند تا تأثیر آموزش بر اضطراب نمونه ها (مورد) بررسی شود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دو قسمتی بود که بخش اول آن شامل مشخصات دموگرافیک و شاخصهای فیزیولوژیک اضطراب نظیر فشارخون، نبض و تعداد تنفس و بخش دوم آن پرسشنامه استاندارد شده اسپیلبرگر جهت تعیین سطح اضطراب بیماران بود. تحقیق در طی سه مرحله صورت گرفت. ابتدا پس از تعیین واحدهای نمونه در گروه های مورد و شاهد، وضعیت اضطراب آنان در بدو پذیرش، پس از دادن آموزش (تنها به گروه مورد) و بعد از عمل جراحی در هر دو گروه بررسی شد و در نهایت اطلاعات جمع آوری شده با کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق حاکی از آن بود که میانگین اضطراب در هر دو گروه در بدو پذیرش اختلافی نشان نمی دهد. پس از دادن آموزش به گروه مورد (قبل از عمل باز) میانگین اضطراب به طور معنی داری کاهش یافت (P<0.001). در حالی که در گروه تجربه تغییر معنی داری در میانگین اضطراب مشاهده نشد. همچنین بعد از عمل جراحی قلب باز سطح اضطراب در گروه مورد به طور معنی داری نسبت به گروه شاهد کاهش یافته بود (P<0.001). این در حالی بود که در همین گروه سطح اضطراب حتی نسبت به قبل از عمل نیز به طور معنی داری (P<0.001) کاهش یافته بود.آموزش، قبل از عمل جراحی قلب باز به بیماران به صورت تشریح چگونگی مسایل و مراقبت هایی که ممکن است با آن مواجه گردند و با توضیحی ساده می تواند از اضطراب آنان جلوگیری نماید و در نتیجه شانس بهبودی هرچه سریع تر، کاهش هزینه های بیمارستانی، طول مدت اقامت و عوارض بعد از عمل جراحی قلب باز را در بیماران به همراه داشته باشد.